censuur


Censuur van de pers en het internet in China zijn altijd onderwerpen geweest die mij zeer geïnteresseerd hebben en waar ik regelmatig over schrijf en colleges over geef. Toen ik las over het boek Trickle-down Censorship: An Outsider’s Account of Working Inside China’s Censorship Regime was de beslissing om een exemplaar aan te schaffen dan ook snel gemaakt. De auteur, JFK Miller, is een Australiër die een aantal jaren in China woonde en in Shanghai van 2006 tot 2011 redacteur en hoofdredacteur was van het expatmagazine that’s Shanghai, dat enkele jaren eerder was opgericht door ‘een Brit’ en hem was […]

Boekrecensie: Trickle-Down Censorship


Twee weken geleden schreef ik over het Chinese mediabedrijf Sixth Tone. Na het schrijven van dat stuk was ik erg benieuwd hoe het is om bij deze organisatie te werken, dus ik belde op een zondagmiddag met Kevin Schoenmakers in Shanghai. Kevin behaalde zijn sinologie bachelordiploma aan de universiteit in Leiden en wilde graag een master doen in dezelfde richting. Zijn interesse ging vooral uit naar de snelle veranderingen in de Chinese samenleving en hij wilde daar dan ook graag zijn master over schrijven. Hij besefte dat hij dat het beste in China zelf kon doen en verhuisde daarom naar […]

Een Nederlandse redacteur bij een Chinese mediastartup


Ik moet bekennen dat ik tot vorig jaar zelden (Engelstalige) Chinese media lees. Ik heb het wel een tijdje gedaan toen ik in 2011 in China arriveerde, maar kwam al snel tot de conclusie dat het nieuws in publicaties zoals bijvoorbeeld de China Daily behoorlijk gekleurd was. Niet dat dit niet het geval is in de internationale media, die op hun beurt een soms erg eenzijdige kijk op China geven, maar in de Chinese staatskranten lag de subjectiviteit er wel erg dik bovenop. Ik stoorde me vooral aan de ogenschijnlijk westerse verslaggevers die de Chinese standpunten over bijvoorbeeld de mensenrechten […]

Staatsmedia 2.0: The Paper en Sixth Tone



Gisteren werden in Londen de Freedom of Expression Awards 2017 uitgereikt, een initiatief van Index on Censorship, een non-profit organisatie die opkomt voor wereldwijde vrijheid van meningsuiting. Winnaar in de categorie ‘Art’ was de politiek cartoonist Wang Liming, beter bekend als Rebel Pepper. Rebel Pepper, die in zijn eigen werk regelmatig voorbij komt als opstandige chilipeper, is een van de Chinese cartoonisten die noodgedwongen in het buitenland verblijft. Rebel Pepper De dagen voordat de Chinese overheid in augustus 2013 de teugels flink aantrok op het Chinese internet en een aantal prominente microbloggers duidelijk maakte dat kritiek op de centrale overheid […]

Chinese politiek cartoonisten in ballingschap


In mijn vorige artikel schreef ik over de laatste overheidsmaatregelen op het gebied van internetcensuur. Internet is echter een dynamisch en zich steeds ontwikkelend medium waar nieuwe technologieën, platforms en media razendsnel opkomen, vooral in China. Waar de overheid ooit een kat-en-muisspel speelde met de netizens speelt de strijd zich nu af met de technologie. Recente wetgeving en regels dienen nu ook toegepast te worden op communicatievormen die ten tijde van het maken van die wetten nog niet ingeburgerd waren. In augustus 2016 kondigde de Cyberspace Administration of China (CAC), het orgaan dat toezicht houdt op het internet, aan dat […]

Internetcensuur voor China’s live-streaming video


Vanaf het moment dat ik in 2011 voet zette op Chinese bodem ben ik gefascineerd door de internetcensuur in het land. In de periode dat ik in China verbleef was het internet een plek van een constant kat-en-muisspel tussen de Chinese netizens en de overheid. Erg vermakelijk om te zien hoe deze netizens steeds weer een manier vonden om met plaatjes en woordspel de censuur te omzeilen [1]. Na augustus 2013 kwam hier grotendeels een einde aan toen de Chinese overheid het verspreiden van geruchten op sociale media strafbaar maakte met sancties van celstraffen tot 3 jaar. De definitie van […]

Censuur onder Xi



Toen ik in China woonde werd Tea Leaf Nation al snel een van mijn favoriete websites. De inmiddels door Foreign Policy ingelijfde site publiceerde regelmatig diepgravende interessante artikelen en positioneerde zich met de slogan ‘decoding Chinese media’. Vanuit dat perspectief publiceerde ze ook veel over het Chinese internet en de internetcensuur, onderwerpen die ik op de voet volgde. Liz Carter, de schrijfster van Let 100 Voices Speak, was enige tijd hoofdredacteur van Tea Leaf Nation en schreef diverse artikelen voor de website. Carter was tevens coauteur van The Grass-Mud Horse Lexicon, een boek waarin Chinese online codenamen en ‘internet slang’ […]

Boekrecensie: Let 100 Voices Speak


Sinds in 2008 bloedige opstanden uitbraken in Urumqi, in de westelijke Chinese provincie Xinjiang, is Facebook geblokkeerd in het land. Facebook werd door separatisten gebruikt en aangezien de Chinese regering – in tegenstelling tot bij Chinese sociale media – geen enkele mogelijkheid heeft om de berichten op Facebook te laten verwijderen, werd de website in het geheel geblokkeerd. Diverse andere sociale media als Twitter, YouTube en Google+ zijn ook niet beschikbaar binnen China’s Great Firewall, het systeem van maatregelen die ongewenste websites buiten het Chinese internet houdt. De rol die sociale media speelden tijdens de Arabische Lente geeft de regering […]

Facebook in China?


Een van de onderwerpen betreffende China die mij altijd het meest geboeid heeft is de constante strijd tussen de overheid en de internetgebruikers. Toen ik in 2011 in China aankwam begon Sina Weibo, het grootste microblog van het land, door te breken als een platform waar de bevolking eindelijk eens haar mening kon geven. Natuurlijk werd hier in opdracht van de Communistische Partij flink in gecensureerd door de internetbedrijven, die hun vergunningen niet wilden kwijtraken. Schattingen van het aantal personen dat zich bij de overheid en internetbedrijven bezighoudt met het schonen van internet lopen uiteen van 30.000 tot 2 miljoen. […]

WeChat: vrij van meningsuiting?



Een onderwerp dat de gemoederen de afgelopen maand flink bezig heeft gehouden is de enorme terugval in het gebruik van Sina Weibo, een van China’s belangrijkste microblogging platforms (zeg maar China’s Twitter). Sina Weibo werd in 2009 gelanceerd door het internetbedrijf Sina en werd al snel razend populair. Weibo had uiteindelijk veel meer functionaliteit dan Twitter, functionaliteit die een levendige online discussie faciliteerde over allerlei onderwerpen. Kort nadat ik in de lente van 2011 in China arriveerde bereikte Weibo een van haar hoogtepunten toen de online Chinezen hun ongenoegen uitspraken over de manier waarop de overheid een ongeluk met de […]

Wie wurgt Weibo?


– In het vorige hoofdstuk vertelde ik over de ‘black pr’ bedrijven die in China tegen betaling schadelijke en lasterlijke geruchten verspreiden op microblogs. De overheid in China heeft inmiddels een aantal van deze bedrijven opgerold. Ook de jacht op individuele microbloggers is geopend en de straffen die hen boven het hoofd hangen zijn niet gering. Big V’s is de benaming van zo’n 4.500 microbloggers met een geverifieerd account op Weibo, de Chinese microblogs. Het zijn veelal bekende Chinezen uit de showbusiness of zakenwereld en ze hebben meestal een enorm aantal volgers, waardoor hun invloed aanzienlijk is. Als een Big […]

Drie jaar cel voor een ‘tweet’?


Vierentwintig jaar geleden, op 4 juni 1989, werd een opstand van Chinese studenten op Tiananmen Square, het Plein van de Hemelse Vrede, bloedig neergeslagen door het Chinese leger. Het incident is berucht in de Westerse wereld, maar grotendeels onbekend bij de meeste Chinezen en er zijn nooit formele verklaringen over afgelegd door de Chinese overheid. Schattingen van het aantal mensen dat werd gedood lopen echter uiteen van enkele honderden tot duizenden. Het incident vind je niet terug in de geschiedenisboekjes die men op scholen in China gebruikt. Ook online zal je in China geen objectieve informatie terugvinden over wat zich […]

Kat-en-muis-spel rondom Plein van de Hemelse Vrede