Toen nu.nl belde over AliExpress


Recent werd ik benaderd door een redacteur van nu.nl. Nu moet ik zeggen dat ik sinds enige tijd een beetje een dubbel gevoel heb bij interviews met de pers. Dit zal grotendeels te danken zijn aan mijn slechte ervaringen met interviews over China’s sociaal kredietsysteem. Ik heb daarnaast gemerkt dat journalisten me regelmatig verkeerd citeren. Ik ben daardoor wat terughoudender geworden in meewerken aan interviews of commentaar geven als expert. Uiteindelijk is het wel je goede naam die mogelijk te grabbel wordt gegooid …

Maar er nam dus een redactrice van nu.nl contact op via LinkedIn met de vraag of ze mee even kon bellen over Alibaba en AliExpress. Ik moest die dag presenteren op een congres maar vertelde haar dat ik na 4 uur wel bereikbaar zou zijn. Ze vroeg me om ‘n nummer, wat ik haar gaf. Ik zag dat als bevestiging dat ze daadwerkelijk zou bellen en om vier uur zat ik er klaar voor. Maar er belde die dag niemand meer. Wel de volgende dag toen ik bij een klant in vergadering zat en de hele dag niet bereikbaar was. Ik stuurde een kort bericht dat ik na 5 uur bereikbaar was en ze me gerust ‘s avonds mocht bellen. Maar schijnbaar stopt bij nu.nl het maken van nieuws na 5 uur want ik werd niet gebeld.

Uiteindelijk werd er vrijdag alsnog gebeld en werden me enkele vragen gesteld over AliExpress. Ik gaf aan dat ik best wel wat kennis had over Alibaba maar niet specifiek over cross-border e-commerce van China naar andere landen. Ik gaf wat suggesties voor andere experts maar stond haar alsnog te woord en het was best een leuk gesprek, waarbij ik wel de indruk had dat er een poging werd gedaan mij bepaalde woorden in de mond te leggen. Ik vroeg haar daarom of het mogelijk was dat ik het stukje voor publicatie nog even kon inzien, juist omdat ik vaak verkeerd geciteerd werd. ‘Ja, dat hoor ik de laatste tijd wel vaker van deskundigen die we om input vragen’, zei ze vol begrip en beloofde me later die middag het stuk even te mailen. Maar de publicatie had wel haast hoor, want hij moest snel online. Ik vroeg me af waarom ze dan niet eerder teruggebeld had …

Uiteindelijk verscheen er niets meer in mijn inbox. En enkele dagen later was ik het interview al weer zo goed als vergeten. Tot ik toevallig de naam AliExpress ergens voorbij zag komen. Ik besefte me dat ik de tekst nooit ontvangen had en – zoals me al meerdere keren overkomen is – ook niet geïnformeerd was over het publiceerde stuk. Je maakt tijd vrij voor journalisten en helpt ze om hun werk te doen. Maar dat moet wel op een moment dat het hen goed uitkomt en dan moet je niet verwachten ooit nog geïnformeerd te worden over het resultaat. Ik vind dat persoonlijk niet fatsoenlijk en redelijk respectloos.

Hoe dan ook. Het stukje heb ik uiteindelijk zelf maar opgezocht op nu.nl en is hier te lezen.